In mijn vorige artikel vertelde ik dat ik graag een verschil wil maken. Ik wil jou laten zien dat het leven zoveel meer is dan alleen maar trainen en broccoli, kip en rijst eten.

Dat artikel bereikte duizenden mensen en er is daarna wat ophef geweest. Ik kreeg veel leuke reacties maar ook wat onbegrip en boosheid. Van fitgirls. Of niet-zo fitgirls.

En een fitnessmagazine voor vrouwen nam m’n boodschap over en startte een campagne over hetzelfde onderwerp.

Ik vind niet dat er zoveel mis is met fitgirls, maar wel met het feit dat ze doen alsof trainen en een dieet van kip met rijst en broccoli een inspiratie is voor anderen. Dat is namelijk niet zo.

Het was dan ook mijn bedoeling om fitgirls, en ik tel mezelf even mee, te laten inzien wat voor (en hoeveel) impact we hebben op onze volgers. Meer dan we denken. En het is goed om daar even bij stil te staan.

Zeker als ik dit als reactie krijg:

Ik geloof er in dat mijn volgers wijs en oud genoeg zijn om te snappen dat social media meer is dan een leven – Een fitgirl.

Deze quote bevestigt dat mijn artikel hoog nodig was. Kort na publicatie van mijn artikel kreeg ik tientallen berichten van meiden die blij waren met mijn artikel, zich hierin erg herkenden en toegaven dat ze inderdaad een probleem hebben dat onder andere komt door social media.

Ik snap dat heel goed. Als ik nu jong was geweest had ik ook opgekeken tegen al die meiden op social media. Ik maak me zorgen over jongere meisjes die zich daar nu door laten beïnvloeden.

Die zorgen wil ik delen, met jou en met mijn collegabloggers.

Laat je geluk niet afhangen van een sixpack, maar laat je sixpack afhangen van je geluk.

Vroeger dacht ik ook dat ik met een sixpack gelukkig zou zijn en in die periode dat ik er één had was ik daar ook heel blij mee. Ik werkte daar dan ook heel hard voor en soms beïnvloedde dat m’n gedachten. Soms was ik blij dat ik niet met vriendinnen hoefde te eten omdat ik die dag niet ‘ongezond’ wilde doen. En ik wilde natuurlijk de volgende dag sporten!

Ik was in die periode soms helemaal niet gelukkig, maar bang. Bang om controle te verliezen. Bang om een workout te missen. Bang om iets te eten wat ik niet wilde eten.

Ik werd geleefd door een gezonde levensstijl.

Leef!

Misschien ben ik nu wel zwaarder dan ooit (ik sta nooit op de weegschaal) maar ik heb me nooit zo goed en sexy gevoeld als nu. En ik doe steeds meer wat ik leuk vind en waar ik blij en gelukkig van word.

Het leven blijkt toch ook best leuk te zijn als je niet zo afgetraind bent.

Dat zouden meer mensen moeten weten.

Ik vind het nog steeds hartstikke goed om gezond te eten en te sporten, maar het moet ook leuk blijven. Dat probeer ik hier op mijn blog ook zo te uiten.

Ik maak me nog steeds zorgen om fitgirls die door hun extreme gedrag hun vele volgers beïnvloeden. Fitgirls die doen voorkomen dat gezond eten en hard trainen het leven is, terwijl het wat mij betreft slechts een onderdeel moet zijn van je leven. Zodat je tijd over hebt om te genieten. Iedere dag van je leven.

Be happy, be you!

Wat ik me nu afvraag: wat vind jij leuk? Waar gaat jouw hart sneller van kloppen? Waar voel je je goed bij? Hoe wil jij je leven invullen? Is dat iedere dag om 7 uur in de gym staan? Is dat je sociale leven afzeggen omdat je je voeding net iets te extreem aanpakt? Of is het een combinatie van sporten, gezond eten, genieten en doen waar je je goed bij voelt?

Leven of geleefd worden. Wat kies jij?